غرور مایه ذلت است

مارادونا مدتی به خاطر افسردگی پس از ترك اعتیاد در آسایش روانی بستری بود، وقتی مرخص شد حرف قشنگی زد：

اونجا دیوانه های زیادی بودند :

یكی می گفت من چگوارا هستم همه باور میكردن،

یكی می گفت من گاندی ام همه قبول میكردن.

ولی وقتی من گفتم مارادونا هستم همه خندیدن و گفتن هیچ كس مارادونا نمیشه.

اونجا بود كه من خجالت كشیدم كه چه بر سر خودم آوردم.

در این دنیا غرور دَمار از روزگار آدم در میاره و دقیقا گرفتار چیزی میشی كه فكر میكنی هرگز در دامش نخواهی افتاد.

مراقب خودمان باشیم برگ ها همیشه زمانی میریزند كه فكر میكنند طلا شدند.