علی آقای گرانقدر و همه علی های عزیز دیگر
خوشحالم که شما گاهی به اینجا و یا به مدرسه خودتان و به کلاس ادبیات سر می زنید و در جمع دوستان هم کلاسی گفت و گویی شکل می گیرد و یادی از گذشته می شود . دوستان بدانید آنچه سبب پیوند و علاقمندی ما شده، عشق به ادبیات است و بس . ادبیات همچون نخ تسبیح ما را پیوند می دهد . در کنار ادبیات با شما بودن افتخاری است که نصیب بنده کوچک تر هم شده است. دوستان خوبم امیدوارم هر کجا که هستید صحیح و سالم و شاداب و خندان ، در پناه حضرت حق باشید و با همان شور و شوق و انگیزه که در کلاس حضور داشتید به زندگی زیبای خودتان معنا ببخشید. که ما "زنده به آنیم که آرام نگیریم ".
شرمنده نفرمایید علی آقا . همه ما می دانیم "مستمع صاحب سخن را بر سر ذوق آورد" خوبانی همچون جنابعالی در کلاس بوده اند که خاطره خوش بر ذهن همه ما نقش بسته است. لبتان خندان و دلتان شاد باد در کنار خانواده محترمتان. امیدوارم به اهداف متعالی در زندگی تان دست یابید.
برچسب:
نویسنده: هستی زمانی