۱- برای خود واژه است و جدا نمی شود: خیابان، بیابان.کاروان
۲- نشانه جمع است: دوستان.درختان
۳- نشانه قید است : شادان
۴- نشانه زمان است : سحرگاهان پاییزان. بامدادان . شبان
۵- نشانه مکان است: سپاهان گیلان، زنجان
۶- نشانه صفت فاعلی است : ( بن مضارع+ان) : دوان خندان گریان
۷- نشانه شباهت است: کوهان
برچسب:
نویسنده: هستی زمانی